Bojownikom niepodległości

Albin Julian Leszczyński

(1898-1980)

leszczyński albinUrodził się 13 marca 1898 r. w Stawiszczach. Syn Mieczysława i Heleny z Wiśniewskich.

W czasie I wojny światowej w armii rosyjskiej i w I Korpusie Polskim. W stopniu por. piech. służył w 8 psp.

Po 1918 r. w WP. Służył w 21 pp.

Zweryfikowany jako kpt. piech. z 1 czerwca 1919 r., w 21 pp pozostawał do 1925 r. W latach 1925-1927 studiował w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. Po jej ukończeniu od listopada 1927 r. referent w DOK nr IV w Łodzi. 1 stycznia 1928 r. awansował na mjr. SG piech. W 1932 r. służył w 58 pp, a w 1935 r. w DOK nr VII. Od 1938 r. szef sztabu 4 DP. Awansowany 19 marca 1939 r. na ppłk. dypl. piech., od sierpnia 1939 r. był szefem sztabu GO „Wschód” w Armii „Pomorze”.

Na tym stanowisku wziął udział w kampanii 1939 r. Walczył na terenie Pomorza i nad Bzurą. Dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał w niej m.in. w oflagu VII A w Murnau.

Po 1945 r. w LWP. Awansował na płk. dypl. piech. W latach 1952-1955 był więziony

Zmarł 10 sierpnia 1980 r.

Odznaczony orderem Virtuti Militari 5 kl., czterokrotnie Krzyżem Walecznych, Medalem Niepodległości i rumuńskim orderem Korony Rumunii 4 kl., w PRL otrzymał złoty Krzyż Zasługi.

Informacja o przyznaniu odznaczenia
Monitor Polski nr 258/1933
Źródła

W. Chocianowicz, W 50 lecie powstania Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, Londyn 1969; K. Ciechanowski, Armia „Pomorze” 1939, Warszawa 1983; „Monitor Polski” nr 258/1933; Rocznik oficerski 1923, 1924, 1928, 1932; R. Rybka, K. Stepan, Rocznik oficerski 1939, Kraków 2006.