Bojownikom niepodległości

Alojzy Litwora

(1896-1975)

Urodził się 6 czerwca 1896 r. w Tarnowie. Syn Jana i Ludwiki.

W czasie I wojny światowej od 6 sierpnia 1914 r. w oddziale J. Piłsudskiego i Legionach Polskich ps. „Zawisza”. Służył w 3 komp. III baonu 1 pp LP. Ranny 13 sierpnia 1914 r. podczas walk o Kielce. Po rekonwalescencji powrócił do pułku. Wiosną 1916 r. przebywał w kadrze Komendy Grupy LP w Kozienicach, skąd w składzie komp. marszowej w maju powrócił na front. W kwietniu 1917 r. w stopniu st. szer. służył w 10 komp. 1 pp LP.

Po 1918 r. w WP. Mianowany 1 listopada 1919 r. ppor. piech., służył wówczas w 16 pp.

W czerwcu 1921 r. w 1 dyonie taborów. Zweryfikowany jako por. tab. z 1 czerwca 1919, służył w Centralnych Składów Taborowych (1923), 1 dyonie taborów (1924) i 1 Okręgowej Składnicy Taborów (1928. Co najmniej od 1932 r. w Kierownictwie Zaopatrzenia Taborów. Awansowany 19 marca 1937 r. na kpt. tab., wiosną 1939 r. był referentem.

Podczas kampanii 1939 r. oficer sztabu dowództwa taborów Armii „Modlin”. Po reorganizacji 13 września wraz z częścią innych oficerów opuścił sztab armii. Potem dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał w niej m.in. w oflagu VII A w Murnau. W 1945 r. uwolniony, powrócił do kraju.

Zmarł 19 sierpnia 1975 r. w Tarnowie i został pochowany na tamtejszym cmentarzu.

Odznaczony Krzyżem Niepodległości i srebrnym Krzyżem Zasługi.

Był żonaty.

Informacja o przyznaniu odznaczenia
Monitor Polski nr 251/1931
Źródła

T. Jurga, W. Karbowski, Armia „Modlin” 1939, Warszawa 1987; „Monitor Polski” nr 251/1931; Rocznik oficerski 1923, 1924, 1928, 1932; R. Rybka, K. Stepan, Rocznik oficerski 1939, Kraków 2006; VI Lista strat Legionów Polskich, Piotrków 1916.