Urodził się 10 lutego 1898 r. w Tarnowie. Syn Franciszka i Julii z Koszyców.
Członek „Sokoła” w Tuchowie.
W czasie I wojny światowej w sierpniu 1914 r. w składzie drużyny tuchowskiego „Sokoła” przybył do Krakowa i wszedł w skład 2 pp LP. Uczestniczył w kampanii karpackiej. Podczas wypadu na Pasieczankę odmroził sobie nogi, w związku z czym został odesłany do szpitala. Po wyleczeniu się skierowany do domu uzdrowieńców, a potem do baonu etapowego. Po powrocie na front służył w 5 komp. 3 pp LP. W jej składzie wziął udział w kampanii wołyńskiej.
Po kryzysie przysięgowym pozostał w pułku. Uczestniczył w przejściu II Brygady przez front pod Rarańczą (15/16 lutego 1918). Wraz z brygadą dołączył do II Korpusu Polskiego. Uczestniczył w bitwie z Niemcami pod Kaniowem (11 maja), podczas której dostał się do niewoli. Przebywał w niej do grudnia, po czym powrócił do kraju.
Wstąpił wówczas do WP. Służył w 16 pp, a potem w 4 pp leg.
W niepodległej Polsce podoficer zawodowy. W 1931 r. w stopniu st. sierż. był podoficerem 5 komp.
Odznaczony Krzyżem Niepodległości i Krzyżem Walecznych.
„Monitor Polski” nr 132/1931; informacje Mariusza Lesława Krogulskiego.