Urodził się 3 stycznia 1891 r. w Pilicy pow. Olkusz. Syn Andrzeja i Bronisławy z Bielaków. Brat Bronislawa (zob.) i Franciszka (zob.).
Podczas I wojny światowej należał do Polskiej Organizacji Wojskowej ps. „Pilicki”. Był pierwszym komendantem organizacji w Pilicy.
Od 1918 r. w WP. Służył w Wileńskim pstrz (potem: 85 pp). Brał udział w wojnie z bolszewikami. W pułku tym służył jeszcze w 1921 r.
Zweryfikowany jako por. piech. z 1 lutego 1921, co najmniej od 1923 r. w 11 pp. Awansowany 1 stycznia 1933 r. na kpt. piech., wiosną 1939 r. był zastępcą oficera mobilizacyjnego pułku.
Podczas kampanii wrześniowej 1939 r. w nadwyżkach pułkowych w ramach Ośrodka Zapasowego 23 DP. Ewakuowany w kierunku wschodnim, 19 września przeszedł do Rumunii.
Odznaczony dwukrotnie Krzyżem Walecznych, Medalem Niepodległości i Krzyżem Zasługi Wojsk Litwy Środkowej.
Żonaty z Ireną Pogorzelską, miał z nią dwoje dzieci.
„Monitor Polski” nr 218/1931; Rocznik oficerski 1923, 1924, 1928, 1932; R. Rybka, K. Stepan, Rocznik oficerski 1939, Kraków 2006.