Bojownikom niepodległości

Bolesław Hubrich

(1894–1944)

Urodził się 16 sierpnia 1894 r. we Lwowie. Syn Karola i Michaliny z Wojtyńskich.
W czasie I wojny światowej w Legionach Polskich. Wiosną 1915 r. służył w plut. łączności komp. saperów I Brygady, zaś na początku 1916 r. w plut. sztabowym łączności brygady.
Od 7 listopada 1918 r. w stopniu sierż. brał udział w obronie Lwowa przeciwko Ukraińcom. Należał do załogi odcinka V. Służył w komp. kulparkowskiej.
Po wyparciu przeciwnika z miasta 25 listopada wcielony do II baonu 1 pstrz lwowskich.
W niepodległej Polsce mieszkał w Warszawie. W 1929 r. członek Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej. Potem był dyrektorem Zw. Spółdzielni Spożywców w Krakowie. Do 1937 r. rewident w Radzie Spółdzielczej. Zginął 2 września 1944 r. podczas powstania warszawskiego i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie kwat. legionowa A-5.
Odznaczony Krzyżem Niepodległości.
Żonaty z Haliną Boraczkówną, miał z nią syna Bolesława (1925-12 IX 1944), który jako strz. „Boluś” pułku AK „Baszta” poległ w powstaniu warszawskim oraz córkę Halinę (1929- 2 IX 1944), która wraz z ojcem zginęła podczas powstania warszawskiego.

Informacja o przyznaniu odznaczenia
Monitor Polski nr 292/1933
Źródła

„Dziennik Urzędowy Ministerstwa Skarbu” nr 14/1937; „Monitor Polski” nr 292/1933; Obrona Lwowa 1-22 listopada 1918 t. 3, Lwów 1939; Sprawozdanie Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej za rok 1929, Warszawa 1930; S. Żmigrodzki, Przed i po 6 sierpnia. Wspomnienia oficera łączności I. Brygady, Warszawa 1935.