Urodził się 16 stycznia 1885 r. w Poznaniu. Syn Józefa, szewca, i Franciszki z Grygierów.
Ukończył gimnazjum w Gnieźnie (1907), gdzie należał do Towarzystwa T. Zana. Następnie studiował medycynę na uniwerytecie w Berlinie i 24 lipca 1914 r. uzyskał dyplom lekarski. Był stypendystą Towarzystwa Naukowej Pomocy (1902–1913). Działacz niepodległościowy w tajnych i jawnych polskich organizacjach w Berlinie.
W latach 1913–1914 jako asystent pracował w poznańskich szpitalach, a następnie do 1918 r. na oddziale chirurgicznym szpitala w Hamburgu. W 1916 r. uzyskał doktorat.
Uczestnik powstania wielkopolskiego (27 grudnia 1918 – 16 lutego 1919). Był komendantem szpitala polowego nr 4 w Szubinie. Dekretem Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej z 19 maja 1919 r. mianowany ppor. lek. Następnie służył w Wojsku Polskim. Jako chirurg brał udział w wojnie z bolszewikami. Następnie w rezerwie. Zweryfikowany jako kpt. rez. lek. z 1 czerwca 1919 r.
Był dyrektorem i ordynatorem oddziału chirurgicznego Szpitala św. Zofii w Kościanie (1919–1939). Praktykował też jakolekarz ogólny Kasy Chorych oraz prywatnie.
Należał do Związku Lekarzy Państwa Polskiego, Towarzystwa Chirurgów Polskich, PCK, Związku Obrony Kresów Zachodnich i Związku Oficerów Rezerwy.
W latach 1931–1939 był bezpartyjnym radnym miasta, a od 1 listopada 1936 do 30 czerwca 1937 r. burmistrzem Kościana. W 1939 r. zmobilizowany do WP.
Podczas kampanii wrześniowej 1939 r. służył w szpitalu wojskowym w Chełmie Lubelskim. Następnie zamieszkał w Bobowej, gdzie prowadził prywatną praktykę lekarską, a także od 1943 r. był lekarzem Batalionów Chłopskich.
W 1945 r. powrócił do Kościana. Do 31 marca 1954 r. był dyrektorem tamtejszego szpitala powiatowego. Pracował też w innych placówkach kościańskiej służby zdrowia (między innymi lekarz szkolny).
Zmarł 10 stycznia 1971 r. w Kościanie i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Starym.
Odznaczony złotym Krzyżem Zasługi i Medalem Niepodległości, w PRL otrzymał złoty Krzyż Zasługi po raz drugi.
Żonaty z Jadwigą Herz, miał syna Bernarda (ur. 1919), a potem z Aliną Kubicką.
„Monitor Polski” nr 218/1931; B. Olejniczak, w: Słownik biograficzny powstańców wielkopolskich 1918–1919, Poznań 2002; Polski Almanach Medyczny na rok 1956, Warszawa 1957; Rocznik lekarzski Rzeczypospolitej Polskiej na rok 1948, Warszawa 1949; Rocznik oficerski 1923, 1924; Rocznik oficerski rezerw 1934.