Urodził się 28 kwietnia 1897 r. w Kijowie. Syn Konrada i Ksawery z Websów. Ukończył gimnazjum w Kijowie.
Podczas I wojny światowej w roku 1917 wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji. W październiku mianowany chor. W maju 1918 r., po rozformowaniu Korpusu, powrócił do kraju.
W niepodległej Polsce od roku 1919 służył w Wojsku Polskim. W marcu został oficerem administracyjnym koszar I Lotniczego Baonu Uzupełnień w Warszawie. Skierowany w sierpniu 1919 r. na kurs pilotażu, w lutym 1921 r. mianowany ppor. lotn. Od roku 1921 oficer techniczny w 1 plotn. Zweryfikowany jako por. lotn. z 1 czerwca 1919 r. 1 lipca 1925 r. awansowany na stopień kpt. lotn. W roku 1926 ukończył 10. miesięczny kurs obserwatorów przy Oficerskiej Szkole Lotniczej. Od 1927 r. służył w Departamencie Aeronautycznym Ministerstwie Spraw Wojskowych. Jednocześnie studiował na politechnice i w 1932 r. uzyskał dyplom inżyniera. Od 1934 r. dyrektor nauk Szkoły Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich. Z dniem 19 marca 1939 r. otrzymał stopień mjr. lotn. Był wówczas dowódcą komp. szkolnej specjalnej Baonu Szkolnego Lotnictwa w Świeciu.
Podczas kampanii wrześniowej 1939 r. po agresji Związku Sowieckiego z 17 września dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał w obozie w Starobielsku. W kwietniu lub maju 1940 r. zamordowany w Charkowie.
Jego pamięci poświęcono tablicę w katedrze polowej WP w Warszawie.
Odznaczony Medalem Niepodległości i srebrnym Krzyżem Zasługi, pośmiertnie awansował na płk. (2007)
Charków. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego, Warszawa 2003; A. Lenkiewicz, Kawalerowie Polski Niepodległej z „Listy Katyńskiej”, bmrw; „Monitor Polski” 1938, nr 140; J. Pawlak, Ostatnie lądowanie, Warszawa 1994; Rocznik oficerski 1923, 1924, 1928, 1932; R. Rybka, K. Stepan, Rocznik oficerski 1939, Kraków 2006.