Urodził się 18 lutego 1897 r. we Lwowie.
Podczas I wojny światowej służył w Legionach Polskich, w szeregach w 6 komp. 6 pp III Brygady LP, uzyskując stopień plut. Ranny 5 lipca 1916 r. pod Kościuchnówką.
W niepodległej Polsce po 11 listopada 1918 r. służył w Wojsku Polskim. W szeregach 6 pp Leg. brał udział w wojnie z Rosją bolszewicką lat 1919–1920. Zweryfikowany jako por. piech. z 1 czerwca 1919 r. Awansowany 1 lipca 1923 r. na stopień kpt. piech. W latach 1923–1924 oficer-instruktor w Państwowej Komisji Uzupełnień w Płocku, następnie dowódca komp. 32 pp. W latach 1930–1932 studiował w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. 1 stycznia 1932 r. awansowany na stopień mjr. piech. Od roku 1935 służył w Dowództwie Okręgu Korpusu nr VII. Od wiosny 1939 r. mianowany szefem sztabu 25 Dywizji Piechoty.
Podczas kampanii wrześniowej 1939 r. walczył w bitwie nad Bzurą, następnie w obronie Warszawy. Po kapitulacji załogi stolicy (28 września) dostał się do niewoli niemieckiej, w której przebywał do 1945 r.
Uwolniony, powrócił do kraju. Awansował na ppłk. dypl. piech.
Zmarł po 1968 r.
Odznaczony dwukrotnie orderem Virtuti Militari 5 kl., Krzyżem Niepodległości, trzykrotnie Krzyżem Walecznych i złotym Krzyżem Zasługi..
P. Bauer, B. Polak, Armia „Poznań” w wojnie obronnej 1939, Poznań 1982; W. Chocianowicz, W 50 lecie powstania Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, Londyn 1969; L. Głowacki, Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939, Warszawa 1985; Historia 6 Pułku Piechoty Legionów Józefa Piłsudskiego t. I: Tradycja, Warszawa 1939; „Monitor Polski” 1931nr 132/; Rocznik oficerski 1923, 1924, 1928, 1932; R. Rybka, K. Stepan, Rocznik oficerski 1939, Kraków 2006; VII Lista strat Legionów Polskich, Piotrków 1916.