Urodził się 14 stycznia 1898 r. w Wilnie. Syn Wacława i Felicji z Lutyńskich.
W niepodległej Polsce po 11 listopada 1918 r. służył w Wojsku Polskim. Walczył w wojnie z Rosją bolszewicką lat 1919–1920. Po wojnie przeniesiony do rezerwy. Z dniem 1 lipca 1925 r. mianowany ppor. rez.piech., 1 września 1932 r. awansował na stopień por. rez. piech. Pracował jako urzędnik w Ministerstwie Skarbu.
Po klesce kampanii wrześniowej 1939 r. brał udział w działalności konspiracyjnej w szeregach AK, pod pseudonimem „Gryf”. Uczestnik powstania warszawskiego 1944. Służył w kolumnie transportowej plut. ochrony sztabu 200 II Obwodu (Żoliborz) Warszawskiego Okręgu AK.
Zmarł 15 września 1985 r. w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Parafialnym na Powązkach w Warszawie kwat. 150.
Żonaty dwukrotnie: z Marią Kaupe, po jej śmierci z Kingą Wielowieyską, syn Wojciech Wacław Jan (ur. 5 I 1949), córka Maria Jadwiga (ur. 18 listopada 1950) zamężna Łoskot.
Odznaczony Medalem Niepodległości.
„Monitor Polski” 1937, nr 93; Rocznik oficerski rezerw 1934.