Urodził się 4 grudnia 1881 r. w Chropaczowie (obecnie część Świętochłowic). Syn Antoniego, robotnika, i Marii z Kaczmarowskich (?).
Ukończył szkołę średnią w Lipinach Śląskich. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Dreźnie.
Pracował jako malarz.
Od 1899 do 1913 r. należał do Tow. Gimnastycznego „Sokół”. W 1905 r. był założycielem i prezesem Tow. Kulturalno-Oświatowego „Samopomoc” w Lipinach Śląskich.
W czasie I wojny światowej w armii niemieckiej. Walczył na froncie zachodnim.
Od 1918 r. związany z niemieckim ruchem rewolucyjnym: członek rad robotniczych i żołnierskich, Zw. Spartakusa. Uczestnik rewolucji w północno-zachodnich Niemczech w listopadzie 1918 r.
W styczniu 1919 r. należał do organizatorów POW Górnego Śląska oraz członek Komitetu Wykonawczego ps. „Laska”. W sierpniu aresztowany przez Grenzschutz, a następnie wyrokiem sądu wojskowego w Raciborzu skazany na rok więzienia; został osadzony w obozie w Neuhammer (Świętoszowie). Na mocy amnestii w listopadzie uwolniony.
W okresie kampanii plebiscytowej pracował w Polskim Komitecie Plebiscytowym.
W niepodległej Polsce w latach 1922-1932 był naczelnikiem gminy Lipiny Śląskie.
Działacz społeczny; członek Zw. Powstańców Śląskich, Zarządu Wojewódzkiego PCK i Ochotnicczej Straży Pożarnej.
Podczas II wojny światowej brał udział w działalności konspiracyjnej. Był współorganizatorem struktur ZWZ/AK na Śląsku.
Po wojnie od 2 kwietnia 1945 do 7 grudnia 1948 r. pierwszy burmistrz Byczyny.
Członek PPR, a od grudnia 1948 r. – PZPR.
Zmarł 19 czerwca 1969 r. w Byczynie i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Parafialnym przy ul. Poznańskiej.
Odznaczony Krzyżem Niepodległości.
Jest patronem ulicy w Byczynie i Świętochłowicach.
Z. B[iliński], w: Encyklopedia powstań śląskich, Opole 1982; „Monitor Polski” nr 167/1932.