Bojownikom niepodległości

Franciszek Otoliński

(1898–1940)

Urodził się 10 października 1898 r. w Makowiskach koło Pajęczna. syn Franciszka i Agnieszki z d. Kutarba.

Działacz niepodległościowy ps. „Wisła”.

W niepodległej Polsce (po 11 listopada 1918) od 1928 r. funkcjonariusz Policji Państwowej. W stopniu posterunkowego początkowo służył na terenie województwa łódzkiego, a od 18 listopada 1937 r. na posterunku w Krasocinie pow. Włoszczowa.

Podczas kampanii wrześniowej 1939 r. ewakuowany w kierunku wschodnim, po 17 września dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał w obozie w Ostaszkowie.

Wywieziony na podstawie listy nr 020/2 z 9 kwietnia 1940 r., wkrótce potem został zamordowany w Twerze.

Jego pamięci poświęcono tablicę w katedrze polowej WP w Warszawie.

Odznaczony Medalem Niepodległości, pośmiertnie awansował na aspiranta (2007).

Źródła

Miednoje. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego t. 2, Warszawa 2006; „Monitor Polski” 1938, nr 93.