Urodził się 27 listopada 1887 r. we wsi Piotrów, Łódzkie. Syn Szczepana i Marianny z Rutów.
Pracował jako tkacz.
Od 1904 r. należał do PPS ps. „Jarząbek”, „Jar”. Pracował jako kolporter nielegalnej literatury. W 1905 r. wybrany na przedstawiciela robotników. W tym też roku należał do milicji fabrycznej PPS. Aresztowany 4 stycznia 1908 r., przez dziewięć miesięcy był więziony w Łodzi i Sieradzu. Następnie skazany w trybie administracyjnym na zesłanie do guberni tomskiej na okres dwóch lat.
Uczestnik powstania wielkopolskiego.
W niepodległej Polsce mieszkał w Łodzi.
Zmarł 2 sierpnia 1974 r. i został pochowany na Cmentarzu Parafialny w Rawiczu.
Odznaczony Medalem Niepodległości.
S. Martynowski, Polska bojowa, Łódź 1937; „Monitor Polski” 1937, nr 64.