Bojownikom niepodległości

Izaak Lauterpacht

(1870-po 1939)

lauterpacht izaakUrodził się 11 czerwca 1870 r. w Sokalu. Syn Wolfa i Sary z Rohtfleischów.

W 1878 r. rozpoczął praktykę piekarską w Sokalu, po czym od 1882 r. pracował jako piekarz we Lwowie.

Od 1888 r. należał do grupy socjalistycznej Stanisława Mańkowskiego, następnie członek PPSD, a potem PPS-Frakcji Rewolucyjnej.

W czasie I wojny światowej wioną 1915 r. agitował lwowskich Żydów za wstępowaniem do Legionów Polskich, do których wstąpił 20 lipca. Sam we wrześniu z grupą ochotników odszedł do Rozprzy. Służył w 4 komp. 6 pp LP, później został przeniesiony do piekarni polowej. Następnie pełnił służbę w biurze werbunkowym w Hrubieszowie. 13 września 1916 r. odszedł do szpitala. 18 czerwca 1917 r. ze względu na stan zdrowia zwolniony z Legionów.

Przyjechał wówczas do Lwowa.

Od listopada 1918 r. brał udział w walkach z Ukraińcami w obronie Lwowa.

W niepodległej Polsce mieszkał we Lwowie. Prowadził własną piekarnię, kiosk, a potem też herbaciarnię.

Działał w PPS. Należał do Zw. Legionistów Polskich i Zw. Żydów Uczestników Walk o Niepodległość Polski.

Zmarł po 1939 r.

Odznaczony Medalem Niepodległości.

Żonaty z Eugenią N., miał córkę.

Informacja o przyznaniu odznaczenia
Monitor Polski nr 245/1932
Źródła

M. Gałęzowski, Na wzór Berka Joselewicza. Żołnierze i oficerowie pochodzenia żydowskiego w Legionach Polskich, Warszawa 2010; Lwów i Małopolska Wschodnia w Legionach Polskich 1914-1917, Lwów 1935; „Monitor Polski” nr 245/1932; Żydzi bojownicy o niepodległość Polski, Lwów 1939.