Urodziła się 16 października 1896 r. w Krukienicach. Córka Andrzeja i Franciszki z Kuderewiczów.
Ukończyła szkołę w Samborze.
W latach 1912-1914 działaczka Zw. Strzeleckiego i skautingu w Samborze. Była komendantką IV Drużyny Skatowej im. Pustowójtówny.
Uczestniczka obrony Lwowa przeciwko Ukraińcom w listopadzie 1918 r. i w 1920 r. przeciwko bolszewikom. Członek organizacji „Wszystko dla Frontu”.
W 1920 r. uzyskała maturę w IV Gimnazjum Państwowym we Lwowie. Studiowała na Wydz. Filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego i uzyskała doktorat. Zdała także egzamin nauczycielski z zakresu historii i geografii.
Po ukończeniu studiów pracowała jako asystent przy katedrze historii nowożytnej Uniwersytetu Jana Kazimierza. Jednocześnie uczyła historii i geografii w Gimnazjum Zofii Strzałkowskiej we Lwowie oraz w tamtejszym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim. W 1929 r. uzyskała stypendium Funduszu Kultury Narodowej, po czym wyjechała na studia archiwalne do Paryża, Lunéville, Drezna, Wiednia i Gdańska. Od jesieni 1930 r. była wizytatorką okręgu szkół średnich w Łodzi, zaś w latach 1932-1936 w Warszawie. Następnie pracowała jako naucyzciel historii i geografii w gimnazjum im. Joachima Lelewela.
W latach 1930-1937 wiceprzewodnicząca Ogólnopolskiego Stow. Kobiet z Wyższym Wykształceniem, następnie członek komisji rewizyjnej tego stow. Od 1936 r. członek sądu honorowego zrzeszenia wojewódzkiego Zw. Pracy Obywatelskiej Kobiet i Straży Przedniej. Członek Rady Naukowej Wychowania Fizycznego.
Podczas II wojny światowej brała udział w tajnym nauczaniu w Warszawie z zakresu gimnazjum, liceum i uniwersytetu. Po powstaniu warszawskim 1944 r. wysiedlona do Niemiec, skąd w 1945 r. powróciła do kraju.
Objęła obowiązki adiunkta na Uniwersytecie Łódzkim. Od 1946 r. jako adiunkt wykładała historię oświaty i wychowania na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1947 r. uzyskała habilitację. Zorganizowala sekcję dydaktyczną przy oddziale Polskiego Tow. Historycznego w Toruniu i przez kilka lat kierowała jego pracami. W 1951 r. objęła obowiązki docenta, w 1957 r. została prof. nadzwyczajnym. W 1962 r. objęła kierownictwo katedry historii Polski i powszechnej XV-XVIII w.
Należała do Tow. Naukowego w Toruniu.
Zmarła 20 kwietnia 1965 r. w Chełmży. Pochowana na Cmentarzu Komunalnym w Jarosławiu sektor 22.
Odznaczona Medalem Niepodległości, w PRL otrzymała order Odrodzenia Polski 4 kl.
Rodziny nie założyła.
H. Bagiński, U podstaw organizacji Wojska Polskiego 1908-1914, Warszawa 1935; S. Łoza, Czy wiesz kto to jest? t. 1, 2, Warszawa 1938, 1939; „Monitor Polski” nr 296/1931; J. Serczyk, PSB t. XVI/1971.