Bojownikom niepodległości

Jan Gumiński

(1888-po 1938)

Urodził się 3 czerwca 1888 r. w Łowiczu. Syn Jakuba.

W czasie I wojny światowej w Legionach Polskich ps. „Raczyński”. W stopniu kpr. jako ordynans konny wiosną 1915 r. służył w sztabie 5 pp LP.

Co najmniej od 1921 r. w 13 pp. Zweryfikowany jako kpt. piech. z 1 czerwca 1919, w 1923 r. był oficerem 37 pp. W maju 1925 r. został oficerem instrukcyjnym w PKU w Kutnie, a w marcu 1926 r. oficerem PW w 37 pp. Od kwietnia 1928 r. przebywał na czteromiesięcznej praktyce poborowej w PKU Kutno. W listopadzie został kierownikiem referatu poborowego w PKU w Kaliszu. Od września 1938 r. zastępca komendanta tej PKU i jednocześnie kierownik referatu administracji rezerw. 30 czerwca 1934 r. przeniesiony w stan spoczynku.

Zmarł po 1938 r.

Odznaczony Krzyżem Niepodległości, czterokrotnie Krzyżem Walecznych i srebrnym Krzyżem Zasługi.

Informacja o przyznaniu odznaczenia
Monitor Polski nr 218/1931
Źródła

Materiały do historii I Brygady, „Żołnierz Legionów i POW” nr 3-4/1939; „Monitor Polski” nr 218/1931; Rocznik oficerski 1923, 1924, 1928, 1932.