Bojownikom niepodległości

Jan Lasoń

(1886-po 1933)

Urodził się 8 marca 1886 r. w Warszawie.

Członek Zw. Walki Czynnej w Paryżu, w 1912 r. Zw. Strzeleckiego w Krakowie.

W czasie I wojny światowej od 1914 r. w Legionach Polskich. Służył w 1 pp LP i I Brygadzie. We wrześniu 1914 r. był odkomenderowany celem organizacji POW.

Po 1918 r. w WP. Służył w Oddz. II Naczelnego Dowództwa. Latem 1920 r. przeszedł do służby liniowej w 201 pp Armii Ochotniczej. Na początku sierpnia został ranny pod wsią Paproć Wielka.

Zweryfikowany jako por. piech. z 1 czerwca 1919 r., w 1923 r. pełnił służbę w Ekspozyturze nr 1 Oddz. II Sztabu Generalnego. W 1924 r. w 86 pp, zaś w 1928 r. w DOWar. „Wilno”. Przed 1932 r. przeniesiony w stan spoczynku.

W niepodległej Polsce mieszkał w Warszawie. Był inwalidą wojennym.

Członek Zw. Legionistów Polskich.

Zmarł po 1934 r.

Odznaczony Krzyżem Niepodległości i dwukrotnie Krzyżem Walecznych.

Informacja o przyznaniu odznaczenia
Monitor Polski nr 24/1933
Źródła

„Monitor Polski” nr 24/1933; Rocznik oficerski 1923, 1924; Rocznik oficerski rezerw 1934.