Urodził się 22 czerwca (2 sierpnia?) 1899 r. w Krzeszowicach pow. Chrzanów. Syn Stanisława.
Po 1918 r. w WP. Po wojnie z bolszewikami w stopniu kpr. w rezerwie.
W niepodległej Polsce osadnik wojskowy. Mieszkał w osadzie Szyły na Wołyniu. Uzyskał zaopatrzenie na podstawie dekretu prezydenta z 13 stycznia 1936 r.
Podczas II wojny światowej po kampanii 1939 r. znalazł się na terenie okupacji sowieckiej. Deportowany z rodziną w lutym 1940 r. do m. Noszul-Baza na Komi, po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej (22 czerwca 1941) i podpisaniu umowy Sikorski-Majski 27 sierpnia został uwolniony.
Dalsze jego losy są nieznane.
Odznaczony Krzyżem Niepodległości i brązowym Krzyżem Zasługi.
Żonaty z Eugenią N., miał córki Helenę (ur. 1923) i Wandę (zm. 17 II 1941), zmarłą na zesłaniu, oraz syna Zdzisława (ur. 1928).
„Monitor Polski” nr 260/1931.