Urodził się 28 marca 1889 r. w Józefce (obecnie część Piekar Śląskich). Syn Józefa i Rozalii z Flaków. Brat Antoniego (zob.).
Uczestnik trzech powstań śląskich (1919, 1920, 1921). Członek Polskiego Komitetu Plebiscytowego w Bytomiu.
Organizator Tow. Gimnastycznego „Sokół” i Tow. Czytelni Ludowych.
W niepodległej Polsce mieszkał w Szarleju (obecnie część Piekar Śląskich). Był kupcem, a potem ławnikiem i zastępcą naczelnika gminy w Piekarach-Szarleju.
Należał do Zw. Postańców Śląskich (jego prezes w Szarleju) i Zw. Obrońców Kresów Zachodnich. Redagował „Głos znad Brynicy”.
Podczas II wojny światowej w drugiej połowie września 1939 r. aresztowany przez Niemców. Był więziony w Bytomiu, a następnie w obozach koncentracyjnych w Buchenwaldzie i Dachau.
Zmarł 28 listopada 1942 r. w obozie.
Odznaczony Krzyżem Niepodległości i Krzyżem Walecznych.
Żonaty (od 1922 r.) z Marią Agnieszką Lubos, miał dwoje dzieci m.in. syna Witolda Zdzisława.
Poświęcony mu znaczek wydała Poczta Polska.
Księga Pamięci Mieszkańców Piekar Śląskich, którzy zginęli z rąk hitlerowskich w miejscach straceń i obozach zagłady w latach 1939-1945, Piekary Śląskie 1993; „Monitor Polski” nr 92/1932; A. S[zefer], w: Encyklopedia powstań śląskich, Opole 1982.