Urodził się 7 lutego 1892 r. w Gorzycach. Syn Jana i Reginy z d. Lewcio.
Ukończył pięcioletnią szkołę ludową w Sieniawie (1905).
Członek Drużyn Bartoszowych. Od maja 1913 r. był skarbnikiem Drużyny Bartoszowej w Głogowcu.
Podczas I wojny światowej w Legionach Polskich. Służył w 3 pp LP. Chory na tyfus, do 27 sierpnia 1915 r. przebywał w szpitalu wojskowym zorganizowanym w szkole rolniczej w Koszycach.
Po kryzysie przysięgowym z lipca 1917 r. podjął służbę w Polskim Korpusie Posiłkowym. Wziął udział w przejściu II Brygady przez front pod Rarańczą (15/16 lutego 1918). Następnie w II Korpusie Polskim. Uczestniczył w bitwie z Niemcami podKaniowem (11 maja). Po kapitulacji korpusu (12 maja) dostał się do niewoli niemieckiej.
W niepodległej Polsce po 11 listopada 1918 r. służył w Wojsku Polskim. Po wojnie w rezerwie.
W niepodległej Polsce (po 11 listopada 1918) funkcjonariusz Straży Celnej. W 1926 r. w stopniu strażnika pełnił służbę na placówce „Popielniki Rybno” (inspektorat „Śniatyń”). Po reorganizacji od marca 1928 r. w Straży Granicznej. W 1939 r. w stopniu st. strażnika pełnił służbę w Kutach.
W 1949 r. mieszkał w Zagórzu koło Sanoka.
Odznaczony Krzyżem Niepodległości.
Drużyny Bartoszowe 1908–1914, Lwów 1939; „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Oświaty” nr 7/1949; Lista strat Legionu Polskiego. Od lipca do października 1915, Piotrków 1915; „Monitor Polski” nr 217/1932.