Urodził się 23 lutego 1897 r. w Warszawie. Syn Emila i Kazimiery z Kornackich.
Zweryfikowany jako por. sam. z 1 czerwca 1919, co najmniej od 1923 do 1928 r. służył w 4 dyonie samochodowym. W 1932 r. był oficerem 5 dyonu samochodowego. Awansowany 1 stycznia 1935 r. na kpt. br. panc., służył w 7 baonie pancernym. 19 sierpnia 1938 r. uległ w Grodnie ciężkiemu wypadkowi podczas rajdu motocyklowego. Wiosną 1939 r. był oficerem mobilizacyjnym baonu.
W 1946 r. w stopniu mjr. br. panc. należał do kadry Centrum Wyszkolenia Armii 2 Korpusu Polskiego. Po zakończeniu wojny i demobilizacji zamieszkał w Londynie.
Zmarł 1 listopada 1977 r. w Londynie.
Odznaczony Krzyżem Walecznych, Medalem Niepodległości i srebrnym Krzyżem Zasługi.
Liczne wypadki na trasie rajdu motocyklowego, „Siedem Groszy” nr 229/1938; „Monitor Polski” nr 92/1932; Rocznik oficerski 1923, 1924, 1928, 1932; R. Rybka, K. Stepan, Rocznik oficerski 1939, Kraków 2006.