Bojownikom niepodległości

Józef Leśniok

(1894-1945)

Urodził się 29 grudnia 1894 r. w Szombierkach (obecnie część Bytomia). Syn Józefa i Julii z Witów (?). Brat Ludwika (zob.).

Wyjechał do pracy we Francji.

W czasie I wojny światowej w Armii Polskiej we Francji. W jej składzie w 1919 r. powrócił do Polski. Wstąpił do POW Górnego Śląska.

Uczestnik II powstania śląskiego (sierpień 1920).

W niepodległej Polsce pracował jako asystent na dworcu osobowym w Katowicach, skąd 16 sierpnia 1929 r. przeniesiono go na stanowisko kasjera biletowego na stacji Hajduki. W końcu lat 30. mieszkał w Orzegowie (obecnie część Rudy Śląskiej).

Podczas II wojny światowej ukrywał się przed Niemcami w Krakowie. Aresztowany, był więziony w więzieniu przy ul. Montelupich, po czym 27 listopada 1942 r. został osadzony w obozie koncentracyjnym w Auschwitz (nr więźnia 78 119). Następnie w obozie koncentracyjnym w Mauthausen-Gusen.

Zmarł na początku maja 1945 r. w obozie.

Odznaczony Krzyżem Niepodległości.

Był żonaty.

Informacja o przyznaniu odznaczenia
Monitor Polski nr 64/1937
Źródła

„Dziennik Zarządzeń Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Katowicach” nr 9/1929; „Monitor Polski” nr 64/1937.