Bojownikom niepodległości

Karol Honkisz

(1896-1964)

Urodził się 1 września 1896 r. w Krakowie. Syn Ignacego i Józefy.
Ukończył sześć klas gimnazjum.
Członek Zw. Strzeleckiego (przez dwa miesiące)
W czasie I wojny światowej od 8 września 1914 r. w Legionach Polskich. Przydzielony do IV baonu 1(potem: 5) pp LP. 14 października 1915 r. odszedł do szpitala. Po rekonwalescencji od 18 lutego 1916 r. w III baonie 1 pp LP.
Po kryzsie przysięgowym od września 1917 r. w Polskim Korpusie Posiłkowym. 10 października przeniesiony do 3 pp LP. Uzyskał stopień kpr.
Brał udział w przejściu II Brygady przez front pod Rarańczą (15/16 lutego 1918), po czym dołączył do II Korpusu Polskiego na Ukrainie. Uczestnik bitwy z Niemcami pod Kaniowem (11 maja). Po kapitulacji korpusu (12 maja) dostał się do niewoli niemieckiej. Do 19 lutego 1919 r. przebywał w obozie w Parchimie.
Zwolniony, wstąpił do WP. Przydzielony do Wojskowego Więzienia Śledczego w Warszawie. W 1923 r. mianowany chor., w 1931 r. służył w Okręgowym Urzędzie WF i PW we Lwowie.
Członek Zw. Legionistów Polskich.
Zmarł 19 października 1964 r. i został pochowany na Cmentarzu Parafialnym w Dębicy przy ul. Św. Jadwigi.
Odznaczony Krzyżem Niepodległości i Krzyżem Walecznych.

Informacja o przyznaniu odznaczenia
Monitor Polski nr 111/1931