Urodził się 15 czerwca 1898 r. w Zawałowie, Tarnopolskie. Syn Karola i Zofii z Wilińskich. Od 1919 r. pełnił służbę w żandarmerii polowej. Po wojnie poświęcił się zawodowej służbie wojskowej. Od 1931 r. w KOP. Po 1932 r. awansował na wachm. W 1936 r. przydzielony do baonu KOP „Łużki”, wkrótce potem został przeniesiony w stan spoczynku. W 1939 r. sprawował funkcję wójta gminy Wiśniowczyk w powiecie podhajeckim. Zapewne podczas kampanii 1939 r. aresztowany przez Sowietów. Przebywał w obozie w Ostaszkowie. Wywieziony na podstawie listy nr 012/3 z 4-7 kwietnia 1940 r., wkrótce potem został zamordowany w Twerze. Odznaczony Krzyżem Niepodległości, który wyrokiem Sądu Honorowego został mu odebrany, pośmiertnie (2007) awansował na ppor. Jego pamięci poświęcono tablicę w katedrze polowej WP w Warszawie.
Miednoje. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego t. 1, Warszawa 2006; „Monitor Polski” nr 109/1932, 134/1938.