Urodził się 24 października 1896 r. w Konkolnikach pow. Rohatyn. Uczeń gimnazjum.
Podczas I wojny światowej od 10 sierpnia 1914 r. w oddziałach strzeleckich Józefa Piłsudskiego, od 16 sierpnia w Legionach Polskich. Służył w I Brygadzie LP. Po kryzysie przysięgowym z lipca 1917 r. we wrześniu wcielony do armii austro–węgierskiej.
W niepodległej Polsce po 11 listopada 1918 r. służył w Wojsku Polskim. W szeregach 2 psp brał udział w wojnie z Rosją bolszewicką lat 1919–1920. Zweryfikowany jako por. piech. z 1 czerwca 1919 r. Awansowany 15 sierpnia 1924 r. na stopień kpt. piech. Oficer 2 psp. Po roku 1924 przeniesiony do 62 pp, zajmował stanowisko dowódcy komp. Od 1930 r. jako dowódca komp. granicznej służył w 28 baonie Korpusu Ochrony Pogranicza. W roku 1936 przeniesiony do Komendy Głównej Związku Strzeleckiego. Awansowany 19 marca 1938 r. na stopień mjr. piech. Wiosną 1939 r. był inspektorem terenowym. Następnie w 50 pp.
Podczas kampanii wrześniowej 1939 r. dowodził baonem Obrony Narodowej „Kowel”. Brał udział w walkach na terenie Lubelszczyzny, podczas których został ciężko ranny. Zmarł z ran 22 września 1939 r. w szpitalu w Hrubieszowie. Pochowany na tamtejszym Cmentarzu Parafialnym.
Żonaty (od 1927) z Władysławą Stachoń, syn Jerzy.
Odznaczony Krzyżem Niepodległości, dwukrotnie Krzyżem Walecznych i srebrnym Krzyżem Zasługi.
L. Głowacki, Działania wojenne na Lubelszczyźnie w roku 1939, Lublin 1986; „Monitor Polski” 1931, nr 251; Rocznik oficerski 1923, 1924, 1928, 1932; R. Rybka, K. Stepan, Rocznik oficerski 1939, Kraków 2006.