Bojownikom niepodległości

Karol Litwa

(1894-po 1937)

Urodził się 3 listopada 1894 r. w Dobczycach pow. Myślenice. Syn Franciszka i Karoliny z Drozdów.

W czasie I wojny światowej od 1 września 1914 r. w Legionach Polskich. Do 24 kwietnia 1915 r. służył w 1 pp LP. Później w kolumnie prowiantowej 4 pp LP.

Po kryzysie przysięgowym w Legioanch od września 1917 r. w Polskim Korpusie Posiłkowym. W stopniu kpr. pełnił służbę w Dowództwie Taborów. W następstwie przejścia II Brygady przez front pod Rarańczą (15/16 lutego 1918) internowany przez Austriaków w Szeklence.

Zwolniony, został wcielony do armii austro-węgierskiej. W składzie 80 pp walczył na froncie w Albanii, gdzie dostał się do niewoli. Powrócił z niej w marcu 1919 r.

W sierpniu 1919 r. służył w WP.

W niepodległej Polsce mieszkał w Prądniku Białym (obecnie część Krakowa). Pracował jako krawiec.

Zmarł po 1937 r.

Odznaczony Krzyżem Niepodległości.

Informacja o przyznaniu odznaczenia
Monitor Polski nr 93/1937
Źródła

„Monitor Polski” nr 93/1937.