Bojownikom niepodległości

Kazimierz Karol Busler

(1894–1945)

Kazimierz Karol BuslerUrodził się 24 stycznia 1894 r. w Częstochowie. Syn Antoniego i Agnieszki z Pietrzykowskich. Uczęszczał do szkoły realnej w Częstochowie i Lwowie. W 1906 r. podjął naukę w gimnazjum W. Kuropatwińskiego w Częstochowie. Aresztowany za działalność niepodległościową, po krótkim pobycie w areszcie został usunięty ze szkoły. Następnie uczył się w gimnazjum W. Wróblewskiego w Warszawie, skąd także go wydalono. Prawdopodobnie zdał maturę eksternistycznie. Członek PDS. Uczestniczył w kursie instruktorskim w Nowym Sączu (15 lipca-2 sierpnia 1914). Po jego przerwaniu przybył do Krakowa i 3 sierpnia został przydzielony do 1 komp. kadrowej. Służył w I plut. W jej składzie 6 sierpnia wyruszył na front. Od 1 lutego 1915 r. w 1 puł LP. Służył kolejno w 3, 2 i 1 szw., uzyskując stopień wachm. W 1917 r. ukończył szkołę oficerską pułku. Od listopada 1918 r. w WP. Mianowany ppor. kaw., służył w 1 pszwol. Uczestniczył w walkach z bolszewikami na froncie litewsko-białoruskim i ukraińskim. W 1920 r. otrzymał stopień por. kaw. Zweryfikowany jako rtm. kaw. z 1 czerwca 1919, do 1929 r. pełnił służbę w 1 pszwol. Dowodził szw. (w latach 1923-1926), był oficerem ewidencji, a od 26 kwietnia 1928 r. dowódcą szw. zapasowego. Awansowany 1 stycznia 1928 r. na mjr. kaw., 29 stycznia 1929 r. został adiutantem marsz. J. Piłsudskiego jako ministra SWojsk. 1 stycznia 1933 r. awansował na ppłk. kaw. 26 stycznia 1934 r. otrzymał stanowisko kierownika samodzielnego referatu personalnego GISZ. W 1935 r. objął funkcję zastępcy dowódcy 5 puł, zaś 18 lutego 1938 r. dowódcy 10 puł. Na tym stanowisku uczestniczył w kampanii 1939 r. Po kapitulacji Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie” pod Kockiem 6 października dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał m.in. w oflagu VII A w Murnau. Zmarł 25 kwietnia 1945 r. w Murnau i został tam pochowany. Odznaczony orderem Virtuti Militari 5 kl., Krzyżem Niepodległości, orderem Polonia Restituta 5 kl., trzykrotnie Krzyżem Walecznych i srebrnym Krzyżem Zasługi, pośmiertnie otrzymał order Virtuti Militari 4 kl..

Informacja o przyznaniu odznaczenia
Monitor Polski nr 111/1931
Źródła

T. Kasprzycki: Kartki z dziennika oficera I Brygady (Warszawa 1934); Księga pochowanych żołnierzy polskich poległych w II wojnie światowej t. V (Pruszków 1996); J.M. Majchrowski, Pierwsza Kompania Kadrowa. Portret oddziału, Kraków 2014; Rocznik oficerów kawalerii 1930; Rocznik oficerski 1923, 1924, 1928, 1932, 1939; Monitor Polski nr 111/1931.