Urodził się 8 kwietnia 1892 r. w Stanisławowie.
Uczył się w seminarium nauczycielskim w rodzinnym mieście. Po uzyskaniu matury studiował medycynę.
Należał do „Petu”, tajnego skautingu (Oddział Ćwiczebny w Stanisławowie, od jesieni 1910 r. jego komendant), „Zarzewia” i Polskich Drużyn Strzeleckich (XXIV PDS w Stanisławowie), uzyskując stopień podoficera kadeta.
W czasie I wojny światowej w armii austro-węgierskiej. Ranny, dostał się do niewoli rosyjskiej, z której potem powrócił do kraju.
Od 31 października 1918 r. w stopniu por. san. brał udział w obronie Lwowa przeciwko Ukraińcom. Należał do I załogi Szkoły Sienkiewicza, a potem był komendantem administracji szpitala zorganizowanego na terenie politechniki.
W 1919 r. zorganizował na froncie litewsko-białoruskim pierwszy w WP oddział wojsk sanitarnych. Następnie był kierownikiem referatu mobilizacyjnego Dep. Sanitarnego MSWojsk.
Później, awansowany na mjr., był komendantem oddziału sanitarnego Szpitala Okręgowego nr I. Zweryfikowany jako mjr lek. z 1 czerwca 1919 r.
Był przewodniczącym sekretariatu wykonawczego Zarządu Głównego Tow. Wiedzy Wojskowej.
Zmarł 29 czerwca 1922 r. w Warszawie i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Wojskowym na Powązkach kwat. A-14.
Odznaczony Krzyżem Walecznych, pośmiertnie otrzymał Krzyż Niepodległości.
Żonaty z Marią Sozańską (zob.), małżeństwo to było bezpotomne.
H. Bagiński, U podstaw organizacji Wojska Polskiego 1908-1914, Warszawa 1935; „Monitor Polski” nr 255/1933; Obrona Lwowa 1-22 listopada 1918 t. 2, 3, Lwów 1936, 1939; H. Odrowąż-Szukiewicz, Świadkowie wydarzeń 1918-1922, Warszawa 1990; Ś.p. major Kazimierz Listowski, „Polska Zbrojna” nr174/1922.