Bojownikom niepodległości

Kazimierz Owczarek

(1898–1942)

Urodził się 4 marca 1898 r. we wsi Żelisław pow. Sieradz. Syn Józefa.

Działacz niepodległościowy ps. „Witas”.

W niepodległej Polsce po 11 listopada 1918 r. służył w Wojsku Polskim. Po wojnie z Rosją bolszewicką lat 1919–1920 w stopniu plut. przeniesiony do rezerwy.

Był osadnikiem wojskowym. Mieszkał w osadzie Poniatówka koło Radziwiłłowa na Wołyniu.

Po kampanii wrześniowej 1939 r. znalazł się na terenach okupowanych przez Sowietów. 26 lutego 1940 r. wywieziony z rodziną na zesłanie do m. Nowyj Byt w obłasti archangielskiej. Po wybuchu wojny niemiecko–sowieckiej (22 czerwca 1941) i podpisaniu umowy Sikorski–Majski został uwolniony. Wstąpił do Armii Polskiej w ZSSR.

Zmarł 19 czerwca 1942 r. w Guzar i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Katolickim.

Odznaczony Medalem Niepodległości.

Żonaty z Kazimierą N., miał z nią córki Zofię (ur. 1923) i Krystynę (ur. 1934), a po jej śmierci z Anną Semerenko, z którą miał córkę Czesławę (ur. 1936).

Źródła

„Monitor Polski” 1938, nr 64; Wykaz poległych i zmarłych żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na obczyźnie zmarłych w latach 1939–1946, Londyn 1952..