Bojownikom niepodległości

Ksawery Humel

(1889-1940)

Urodził się 2 grudnia 1889 r. w Młocinach (obecnie część Warszawy). Syn Franciszka i Łucji ze Słowiańskich.
Pracował jako szewc.
Od 1906 r. członek PPS ps. „Kędzior”. Zajmował się działalnością agitacyjną, a po kilku miesiącach kierował kolportażem „Robotnika” w dzielnicy Powązki. Od połowy roku członek OB PPS. Uczestniczył w wystąpieniu bojowym 15 sierpnia („krwawa środa”), w przygotowaniach wywiadowczych do zamachu na gen. Nikołaja Wonlarlarskiego (19 sierpnia). Po rozlamie w partii (listopad 1906 r.) w PPS-Frakcji Rewolucyjnej. Uczestniczył w zamachu na agenta Wiktora Grüna (31 stycznia 1907 r.) i w innych akcjach bojowych skierowanych przeciwko prowokatorom oraz urzędom gminnym. Aresztowany w grudniu 1907 r. przez władze rosyjskie, został osadzony w forcie Aleksieja w Warszawie, a potem w twierdzy brzeskiej i modlińskiej. W 1908 r. zwolniony z braku dowodów, przez pewien czas pozostawał pod dozorem policyjnym. W dalszym ciągu uczestniczył w działalności OB. Po 1909 r. nie brał większego udziału w pracach partii.
W niepodległej Polsce mieszkał w Warszawie.
Członek Stow. b. Więźniów Politycznych.
Zmarł 4 marca 1940 r. w Warszawie.
Odznaczony Krzyżem Niepodległości z mieczami.

Informacja o przyznaniu odznaczenia
Monitor Polski nr 63/1933
Źródła

A.K. Kunert, w: Słownik Biograficzny Działaczy Polskiego Ruchu Robotniczego t. 2, Warszawa 1987; „Monitor Polski” nr 63/1933.