Bojownikom niepodległości

Lajos Bacsy

(1897–po 1937)

Urodził się 28 października 1897 r. w Gyoma.

Był krawcem.

Podczas I wojny światowej 14 października 1914 r. wstąpił do Legionów Polskich. Początkowo służył w 6 komp. 2 pp LP. Został ranny pod Okormezo (4 stycznia 1915). Od 10 maja 1915 r. w 9 komp. 4 pp LP. W jej składzie 15 lipca wyruszył na front. Wyróżnił się podczas bitwy pod Jastkowem (31 lipca-2 sierpnia 1915 r.), kiedy to pod ogniem wroga wyniósł z przedpola do okopu ciężko rannego. Podczas działań na Wołyniu 20 października został kontuzjowany. Chory na żółtaczkę (20 marca 1916), został odesłany na tyły.  20 listopada przydzielony do Stacji Zbornej LP w Budapeszcie. W 1917 r. posiadał stopień kpr. Zdezerterował; 5sierpnia został ujęty przez żandarmerię.

W 1935 r. mieszkał w Budapeszcie.

Zmarł po 1937 r.

Odznaczony Krzyżem Niepodległości i dwukrotnie Krzyżem Walecznych.

Źródła

J. Cisek, E. Kozłowska, Ł. Wieczorek, Słownik Legionistów Polskich 1914-1918 t. 1, Kraków, Warszawa, Zalesie Górne 2017; W.K. Cygan, Żołnierze Niepodległości 1863-1938. Słownik biograficzny t. 2, Mińsk Mazowiecki-Warszawa-Kraków 2011; „Monitor Polski” nr 259/1937; E.L. Varga, Węgrzy w Legionach Polskich w latach 1914-1918, „Przegląd Historyczno-Wojskowy” nr 5/2008; J. Woyno, Węgrzy w Legionach Polskich, „Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej” nr 19/1996.