Bojownikom niepodległości

Leonard Mieczysław Hudzicki

(1899–1971)

Urodził się 27 października 1899 r. w Rogoźnie pow. Oborniki. Syn Stanisława i Anieli z Kaczorowskich.
Ukończył gimnazjum w Rogoźnie.
W 1917 r. powołany do armii niemieckiej, brał udział w walkach na froncie zachodnim. Potem zdemobilizowany.
Od 27 grudnia 1918 r. uczestniczył w powstaniu wielkopolskim. Od 15 marca 1919 r. uczył się w Szkole Obserwatorów w Ławicy. 15 lipca przydzielono go do 12 eskadry wywiadowczej, w składzie której walczył z bolszewikami.
W sierpniu 1920 roku podczas akcji 5 Armii pchor. obs. Hudzicki Leonard wraz z pilotem Błażyńskim wykonał lot bojowy w okolicach Mławy. Lot ten był wykonany z podziwu godną brawurą. Opuszczając się niżej niż 100 m nad ziemią ostrzeliwał celnie z km wojska nieprzyjaciela, jak również obrzucając tabory bombami, szerzył wśród bolszewików popłoch i zamęt. Z lotu tego nie powrócił, gdyż aparat trafiony w motor musiał wylądować i pchor. Hudzicki wraz z pilotem dostali się do niewoli. Nie tracąc zimnej krwi i przytomności umysłu, po 2 dniach pobytu u bolszewików, udało się mu zbiec, przynosząc ze sobą cenne wiadomości o dyslokacji i liczebności wojsk nieprzyjaciela.
28 lutego 1921 r. przydzielony do Szkoły Podchorążych Piechoty w Bydgoszczy. Po jej ukończeniu od 18 maja 1921 r. służył jako ppor. obs. w 12 eskadrze lotniczej.
Zweruyfikowany jako por. obs. z 1 lipca 1920 r. 18 kwietnia 1923 r. skierowany do Niższej Szkoły Pilotów, a potem Wyższej Szkoły Pilotów. Co najmniej od 1923 r. w 1 plotn. 17 października 1927 r. został kierownikiem składnicy w parku pułku, a 9 maja 1930 r. dowódcą esk. szkolnej. Awansowany 1 stycznia 1931 r. na kpt. obs.. Z dniem 31 lipca 1934 r. przeniesiony w stan spoczynku.
Po kampanii 1939 r. przedostał się na zachód. Awansowany na mjr. obs., w 1947 r. pełnił służbę w PSP. Po demobilizacji zamieszkał w Wlk. Brytanii.
Zmarł 31 grudnia 1971 r. w Nottingham. Pochowany na tamtejszym Cmentarzu Red Hill.
Odznaczony orderem Virtuti Militari 5 kl. i Medalem Niepodległości.

Informacja o przyznaniu odznaczenia
Monitor Polski nr 167/1932
Źródła

„Monitor Polski” nr 167/1932; Rocznik oficerski 1923, 1924, 1928, 1932; J. Zieliński, W. Wójcik, Lotnicy-kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari1919-1920 t. I, Warszawa-Toruń 2005.