Urodził się 1 września 1887 r. Syn Waleriana, nauczyciela, i Antoniny z Sosnowskich.
Uczył się w szkole realnej w Sosnowcu i Łodzi.
Pracował jako statysta w teatrze łódzkim. W 1903 r. był suflerem w objazdowym zespole Władysława Glogera. W latach 1907-1908 brał udział w tournée zespołu Marii Przybyłko-Potockiej (Petersburg, Odessa, Kijów). W sezonie 1909-1910 występował w Teatrze Momus w Warszawie. Przed wojną występował także w zespołach Karola Adwentowicza, M. Łaskiej, Czesława Wiśniewskiego, Czesława Janowskiego i Stanisława Księżka-Staszewskiego.
W sezonie 1914-1915 członek objazdowego zespołu Witolda Rossowieckiego na terenie Rosji. W latach 1915-1918 reżyser amatorskiego kółka dramatycznego w Kamienskoje. Następnie powrócił do kraju.
W 1919 r. występował w objazdowych zespołach Ludwika Szejera i H. Czarneckiego, zaś w sezonie 1919-1920 w Teatrze Plebiscytowym na Śląsku Cieszyńskim.
W niepodległej Polsce pracował w Teatrze Miejskim w Bydgoszczy (1920-1921), w Teatrze Narodowym w Poznaniu (1921-1922), Teatrze Miejskim w Grudziądzu (1922-1924), Teatrze Miejskim w Toruniu (1924-1925), w Teatrze Miejskim w Bydgoszczy (1925-1927), Teatrze Praskim w Warszawie (1927-1928), Teatrze Miejskim w Wilnie (1928), Teatrach Miejskich w Łodzi (1928-1934). Następnie ustąpił ze sceny i rozpoczął pracę jako spiker w Polskim Radio. Na początku 1937 r. występował w Teatrze 815 w Warszawie. W latach 1937-1938 współdyrektor Teatru Miejskiego w Kaliszu, po czym samodzielnie prowadził tę scenę.
Grał przeważnie role charakterystyczne, jako reżyser wystawił m.in. „Zemstę”, „Rozbitki”, „Gwałtu, co się dzieje”.
Zmarł 30 września 1944 r. w Kaliszu.
Odznaczony Medalem Niepodległości.
Żonaty (od 1910 r.) z Bronisławą Janikowską.
„Monitor Polski” nr 64/1937; Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1765-1965, Warszawa 1973.