Bojownikom niepodległości

Marian Ośko

(1900–1940)

Urodził się 16 lipca 1900 r. w Warszawie. Syn Antoniego i Katarzyny z Wojciechowskich..

Podczas I wojny światowej należał do Polskiej Organizacji Wojskowej ps. „Odwet”.

Ukończyl seminarium nauczycielskie w Siennicy (1918).

W niepodległej Polsce od listopada 1918 r. służył w Wojsku Polskim w 22 pp. Po wojnie z Rosją bolszewicką lat 1919–1920 w rezerwie. Z dniem 1 września 1929 r. mianowany ppor. rez. piech., 19 marca 1939 r. awansował na por. rez. piech.

W końcu lat 30. pracował jako nauczyciel w Liceum Krzemienieckim.

W 1939 r. zmobilizowany do WP, po 17 września dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał w obozie w Kozielsku.

Wywieziony na podstawie listy 025/3 z 9 kwietnia 1940 r., wkrótce potem został zamordowany w lesie katyńskim.

Był żonaty.

Jego pamięci poświęcono tablicę w katedrze polowej WP w Warszawie.

Odznaczony Medalem Niepodległości, pośmiertnie (2007) awansował na kpt..

Źródła

Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego, Warszawa 2000; „Monitor Polski” 1937, nr 64; Rocznik oficerski rezerw1934; R. Rybka, K. Stepan, Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935–1939, Kraków 2003.