Urodził się 29 sierpnia 1897 r.
W niepodległej Polsce po 11 listopada 1918 r. służył w Wojsku Polskim. Zweryfikowany jako por. piech. z 1 czerwca 1919 r., w szeregach 29 pp. W latach 1926–1932 przydzielony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Awansowany 1 stycznia 1928 r. na kpt. piech., następnie w 66 pp. Awansowany 19 marca 1939 r. na mjr. piech., był wówczas dowódcą 3 komp. W sierpniu został dowódcą samodzielnego 9 baonu strzelców.
Podczas kampanii wrześniowej 1939 r. w ramach Armii „Poznań” wziął udział w bitwie nad Bzurą i obronie Warszawy. Po kapitulacji załogi stolicy (28 września) dostał się do niewoli niemieckiej.
Odznaczony dwukrotnie Krzyżem Walecznych, Medalem Niepodległości i srebrnym Krzyżem Zasługi.
P. Bauer, B. Polak, Armia «Poznań» w wojnie obronnej 1939, Poznań 1983; L. Głowacki, Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939, Warszawa 1985; „Monitor Polski” 1934, nr 6; Rocznik oficerski 1923, 1924, 1928, 1932; R. Rybka, K. Stepan, Rocznik oficerski 1939, Kraków 2006.