Bojownikom niepodległości

Piotr Ozimczuk

(1900–przed 1945)

Urodził się 16 czerwca 1900 r. w Siedliszczu pow. Chełm. Syn Andrzeja i Katarzyny z Okoniów.

Działacz niepodległościowy ps. „Ozimski”.

W niepodległej Polsce po 11 listopada 1918 r. służył w Wojsku Polskim. Walczył z Rosją bolszewicką lat 1919–1920, Po wojnie przeniesiony do rezerwy. Mieszkał w Maksymilianowie pow. Węgrów. Pracował jako nauczyciel. 1 września 1929 r. mianowany ppor. rez. art. W sierpniu 1939 r. zmobilizowany do WP, objął stanowisko oficera żywnościowego I dyonu 18 pal.

Podczas kampanii wrześniowej 1939 r. walczył nad Narwią w okolicach Łomży oraz w rejonie Zambrowa. Po zakończeniu walk powrócił do domu. Brał udział w tajnym nauczaniu. Aresztowany przez Niemców, wywieziony do obozu koncentracyjnego w Stutthofie, gdzie zginął.

Odznaczony Medalem Niepodległości.

Źródła

G. Korneć, Tajne nauczanie na terenie powiatu węgrowskiego w latach 1939–1945, „Szkice Podlaskie” t. 13/2005; „Monitor Polski” 1932, nr 293.