Urodził się 7 grudnia 1898 r. w Dąbrowie Górniczej. Syn Antoniego i Katarzyny z Łaszczyków.
Podczas I wojny światowej należał do Polskiej Organizacji Wojskowej pod pseudonimem „Kazik”.
W niepodległej Polsce po 11 listopada 1918 r. służył w Wojsku Polskim. W roku 1938 w szeregach 83 Pułku Piechoty w stopniu sierż. Awansował na st. sierż., zapewne w 1939 r.
Podczas kampanii wrześniowej 1939 r., w składzie improwizowanego 183 pp rez w składzie Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie” walczył z Sowietami i Niemcami. Po zakończeniu walk powrócił do Kobrynia. Brał udział w działalności konspiracyjnej. Był współorganizatorem tajnej organizacji wojskowej skierowanej przeciwko okupantowi sowieckiemu. Po wybuchu wojny niemiecko–sowieckiej (22 czerwca 1941) wstąpił do Związku Walki Zbrojnej / Armii Krajowej. Do początków 1943 r. był komendantem obwodu Kobryń.
Odznaczony Medalem Niepodległości.
Zarządzenie prezydenta z 27 VI 1938.