Bojownikom niepodległości

Stanisław Dyonizy Leszak

(1897-przed 1945)

Urodził się 8 kwietnia 1897 r. w Warszawie. Syn Łukasza.

Uczył się w gimnazjum realnym Edwarda Rontalera w Warszawie. Należał wówczas do tajnej Drużyny Skautowej im. Józefa Sułkowskiego.

W czasie I wojny światowej od 1914 r. w POW w Warszawie. Od 21 sierpnia 1915 r. w Legionach Polskich ps. „Leszczyc”. Początkowo w baonie uzupełniającym nr 3, a następnie w 2 komp. 5 pp LP. Ranny 18 listopada 1915 r. podczas działań na Wołyniu.

Po kryzysie przysięgowym w Legionach w lipcu 1917 r. internowany, zbiegł z obozu i podjął służbę w POW. Należał do oddziału w Henrykowie (obwód praski). Od listopada 1918 r. w żandarmerii POW. Po rozbrojeniu Niemców automatycznie przeszedł do WP.

W grudniu 1918 r. przydzielony do oddziału ochraniającego J. Piłsudskiego w Belwederze. W czerwcu 1919 r. w Szkole Podchorążych w Warszawie. Od 17 października w baonie zapasowym 2 psp. W lutym 1920 r. przeniesiono go do baonu zapasowego 4 psp.

Zweryfikowany jako por. piech. z 1 czerwca 1919, służył w 4 psp. Od 23 października 1924 r. był oficerem instrukcyjnym w PKU w Bielsku-Białej. 29 listopada 1926 r. powrócił do 4 psp, był dowódcą 6 komp. oraz adiutantem I i III baonu. 21 marca 1930 r. został dowódcą komp. w 29 baonie KOP „Suwałki”. Po 1932 r. oficer materiałowy w baonie KOP „Kleck”. Następnie (w 1935 r.) pozostawał w dyspozycji komendanta Straży Granicznej, 31 października przeniesiony do rezerwy.

W stopniu komisarza służył w Straży Granicznej. Od 1 maja 1935 r. przrbywał na praktyce w Zachodnio-Małopolskim Inspektoracie Okręgowym SG i Śląskim Okręgu SG. Od 1 sierpnia 1935 do 31 lipca 1936 r. w Centralnej Szkole SG w Rawie Ruskiej, był dowódcą plut. szkolnego. Następnie w komendant komisariatu SG „Smorze”. Od 15 sierpnia 1937 r. do wybuchu wojny był komendantem komisariatu SG „Włoszczakowice”. Od sierpnia do listopada 1938 r. przebywał na kursie komendantów komisariatów w Centralnej Szkole SG w Rawie Ruskiej.

Zmarł przed 1945 r.

Odznaczony Krzyżem Niepodległości i srebrnym Krzyżem Zasługi.

Żonaty z Eugenią N.

Informacja o przyznaniu odznaczenia
Monitor Polski nr 87/1931
Źródła

H. Bagiński, U podstaw organizacji Wojska Polskiego 1908-1914, Warszawa 1935; „Monitor Polski” nr 87/1931; Na straży granic Rzeczypospolitej. Wydawnictwo pamiątkowe z okazji X-lecia Straży Granicznej 1928-1938, Warszawa 1938; Rocznik oficerski 1923, 1924, 1928, 1932; J.E. Szczepański, Peowiacy i ich losy (Jabłonna, Chotomów, Krubin, Wieliszew), Warszawa 2020.