Urodził się 14 kwietnia 1899 r. w Warszawie. Syn Władysława i Reginy z d. Saudel.
Pracowa jako fryzjer.
Podczas I wojny światowej od 21 lipca 1915 r. w Legionach Polskch. Od 10 sierpnia był żołnierzem 2 komp. 1 pp LP. W następstwie kryzysu przysięgowego z lipca 1917 r. internowany w obozie w Szczypiornie.
Od 1918 r. w WP. W 1919 r. ukończył szkołę podoficerską i w stopniu st. sierż. otrzymał przydział do 36 pp, w szeregach którego brał udział w wojnie z bolszewikami. W 1920 r. przyjął chrzest w Kościele katolickim.
W niepodległej Polsce (po 11 listopada 1918) od 1921 r. funkcjonariusz Policji Państwowej. W 1931 r. posiadał stopień przodownika. Służył wówczas w Warszawie. Od 1932 r. referent wydz. personalnego Komendy Policji w Warszawie.
Podczas II wojny światowej po kampanii wrześniowej 1939 r. pod nazwiskiem „Zuzga” ukrywał się na terenie Podlasia. Od sierpnia 1942 r. brał udział w działalności konspiracyjnej w Narodowej Organizacji Wojskowej w powiecie łukowskm, skąd przeszedł do NSZ ps. „Kropidło”, „Bolesław”. Ukończył kurs szkoleniowy NSZ w Jacie, po czym działał w powiecie siedleckim. W maju 1944 r. został dowódcą komendy powiatowej NSZ w Węgrowie. 1 czerwca otrzymał stopień mjr. NSZ. Po wkroczeniu Armii Czerwonej na te tereny usiłował organizować antysowieckie podziemie. Aresztowany 3 styczna 1945 r. przez funkcjonariuszy MBP, był więziony w Otwocku. Torturowany w śledztwie, po odkryciu jego żydowskiego pochodzenia usiłowano namówić go do współpracy. Propozycje te zdecydowanie odrzucił i 2 lutego po niejawnym procesie został skazany przez Sąd Wojskowy Garnizonu Warszawskiego na karę śmierci.
Rozstrzelany 4 lutego 1945 r. w więzieniu na warszawskiej Pradze.
Odznaczony Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Walecznych i Krzyżem Zasługi za Dzielność, pośmiertnie (2018) otrzymał order Polonia Restituta 3 kl.
M. Gałęzowski, Na wzór Berka Joselewicza. Żołnierze i oficerowie pochodzenia żydowskiego w Legionach Polskich, Warszawa 2010; „Monitor Polski” nr 287/1931.