Bojownikom niepodległości

Stanisława Olearczyk–Weissowa

(1896–po 1939)

Urodziła się 8 maja 1896 r. w Przemyślu. Córka Teofila i Anny z d. Szabaga (Szabaza?). Siostra Władysława (zob.).

Pracowała jako nauczycielka.

Od 2 listopada 1918 r. brała udział w obronie Lwowa przeciwko Ukraińcom. Należała do służby pomocniczej na odcinku V.

W niepodległej Polsce (po 11 listopada 1918) mieszkała w Radomyślu Wielkim.

Zmarła po 1939 r.

Odznaczona Medalem Niepodległości.

Zamężna z N. Weissem.

Źródła

„Monitor Polski” nr 258/1933; Obrona Lwowa 1–22 listopada 1918 t. 3, Lwów 1939.