Bojownikom niepodległości

Tadeusz Antoni Ozimek

(1895–1944)

Urodził się 23 marca 1895 r. w Pilaszkowie koło Łowicza. Syn Ludwika i Zofii ze Słomczyńskich. Ukończył siedem klas Szkoły Realnej w Łowiczu (1914).

W niepodległej Polsce zweryfikowany jako por. adm. gosp. z 1 czerwca 1919. W roku 1923 był oficerem żywnościowym 30 pp., w roku 1924 w Wyższej Szkole Intendentury. Następnie oficer korpusu piechoty. W latach 1928–1932 w 30 pp. Następnie w PKU Warszawa–miasto II (1935). Przeniesiony do służby intendentury, 19 marca 1938 r. awansował na kpt. int. Wiosną 1939 r. był oficerem gospodarczym 1 pan.

Po klęsce kampanii wrześniowej 1939 r. brał udział w działalności konspiracyjnej w szeregach Armii Krajowej. Służył w Obwodzie II Warszawskiego Okręgu AK. Walczył w powstaniu warszawskim 1944 r., najprawdopodobniej w zgrupowaniu „Żubr” na Żoliborzu. Poległ 2 sierpnia 1944 r., został pochowany na Cmentarzu Parafialnym na Wawrzyszewie.

Odznaczony Medalem Niepodległości oraz srebrnym Krzyżem Zasługi.

Źródła

„Łowiczanin” 1914, nr 26; „Monitor Polski” 1933, nr 24; Rocznik oficerski 1923, 1924, 1928, 1932; R. Rybka, K. Stepan, Rocznik oficerski 1939, Kraków 2006.