(1898–1937)
Urodził się 12 maja 1898 r. we Lwowie. Syn Stanisława i Marceli.
W czasie I wojny światowej w Legionach Polskich. Służył w 10 komp. 2 pp LP. Ranny 21 czerwca 1916 r. pod Hruziatynem.
W niepodległej Polsce mieszkał w Warszawie. Pracował jako krawiec.
Członek Zw. Legionistów Polskich.
Zmarł 3 lipca 1937 r. i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie kwat. B-5.
Odznaczony Krzyżem Niepodległości i brązowym Krzyżem Zasługi.
Żonaty, miał synów Aleksandra Zbigniewa (17 VII 1921-20 V 1991) i Leonarda (ur. 6 XII 1924).
Informacja o przyznaniu odznaczenia
Monitor Polski nr 92/1932
Źródła
„Monitor Polski” nr 92/1932; Sprawozdanie Zarządu Okręgu Stołecznego Związku Legionistów Polskich w Warszawie za czas od dn. 1.IV.1937 r. do dn. 30.IV.1939 r., [Warszawa 1939]..