Bojownikom niepodległości

Wacław Włodzimierz Lenkiewicz

(1890-po 1939)

lenkiewicz wacławUrodził się 16 grudnia 1890 r. w Gójsku koło Sierpca. Syn Bolesława, urzędnika sądu gminnego.

Ukończył Gimnazjum Polskie w Płocku. Od 1911 r. studiował na Wydz. Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Członek Polskich Drużyn Strzeleckich ps. „Wacław Wierny”. Od 9 marca 1914 r. sprawował funkcję skarbnikaokręgu krakowskiego PDS.

W czasie I wojny światowej od 4 sierpnia 1914 r. w oddziale J. Piłsudskiego i Legionach Polskich. Służył w 3 komp. III baonu 1 pp LP. Ranny podczas bitwy pod Łowczówkiem (22-26 grudnia 1914).

W 1920 r. służył w Szkole Podoficerskiej w Chełmnie.

Zweryfikowany jako por. piech. z 1 czerwca 1919 r., należał do kadry Szkoły Podoficerów Zawodowych Piechoty nr 1 w Chełmnie (1923). Awansowany 1 lipca 1923 r. na kpt. piech., służył w 28 pp (1924) i był dowódcą komp. w Korpusie Kadetów nr 2 w Chełmnie(1928). Co najmniej od 1932 r. w Szkole Podchorążych Piechoty. Awansowany 19 marca 1938 r. na mjr. adm., wiosną 1939 r. był wykładowcą geografii w II baonie.

Podczas kampanii 1939 r. dowodził prawdopodobnie 22 baonem wartowniczym, który wszedł w skład improwizowanej grupy płk. Mariana Ocetkiewicza jako jej II baon. Brał udział w walkach na Lubelszczyźnie.

Dalsze jego losy są nieznane.

Odznaczony orderem Virtuti Militari 5 kl., Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Walecznych i złotym Krzyżem Zasługi.

Żonaty z Wandą Widzińską (zob.).

Informacja o przyznaniu odznaczenia
Monitor Polski nr 132/1931
Źródła

L. Głowacki, Działania wojenne na Lubelszczyźnie wroku 1939, Lublin 1986; „Monitor Polski” nr 132/1931; Rocznik oficerski 1923, 1924, 1928, 1932; R. Rybka, K. Stepan, Rocznik oficerski 1939, Kraków 2006.