Bojownikom niepodległości

Walenty Ostrowski

(1901–1942)

Urodził się 8 lutego 1901 r. w Błędowej Tyczyńskiej pow. Rzeszów. Syn Andrzeja i Katarzyny.

Podczas I wojny światowej jako uczeń piątej klasy gimnazjum należał do Polskiej Organizacji Wojskowej ps. „Cegła”.

W niepodległej Polsce od listopada 1918 r. służył w Wojsku Polskim. W stopniu szer. służył w 4 komp. 5 pp leg. Brał udział w odsieczy Przemyśla i Lwowa, po czym uczestniczył w walkach z Ukraińcami w rejonie tego miasta.

W niepodległej Polsce (po 11 listopada 1918) mieszkał w Żegiestowie–Zdroju. Pracował jako nauczyciel.

Podczas II wojny światowej aresztowany przez Niemców. 14 czerwca 1940 r. w pierwszym transporcie przywieziony do obozu koncentracyjnego w Auschwitz (nr więźnia 225).

Zginął 15 sierpnia 1942 r. w obozie.

Odznaczony Medalem Niepodległości.

Źródła

„Monitor Polski” 1938, nr 177 [jako Krzywonos]; Obrona Lwowa 1–22 listopada 1918 t. 3, Lwów 1939.