(1898–1969)
Urodziła się 5 września 1898 r. w Łodzi. Córka Stanisława i Amelii z Fabianów.
Od 1913 r. należała do skautingu.
Działaczka plebiscytowa na Śląsku. Wzięła udział w II powstaniu śląskim (sierpień 1920).
W 1921 r. redagowała pismo „Harcerz Śląski”. Następnie instruktorka Chorągwi Łódzkiej Żeńskiej ZHP. W latach 1925–1927 była jej komendantką. Uzyskała stopień harcmistrzyni.
Następnie zamieszkała w Milanówku. W latach 1934–1936 członkini Głównej Kwatery Harcerek.
Zmarła w 1969 r.
Odznaczona Medalem Niepodległości.
Zamężna (od 1926r.) z Antonim Robertem Olbromskim (zob.), miała z nim syna Janusza (10 V 1929–13 VIII 1944), żołnierza AK, poległego w powstaniu warszawskim, i córkę Hannę zamężną Zaniewicką.
Źródła
„Monitor Polski” 1934, nr 6.