Bojownikom niepodległości

Wacław Okuljar

1886-1962

Urodził się 22 września 1886 r. w Warszawie. Syn Józefa i Balbiny z Chmielewskich. Brat Bolesława i Józefy Łukaszewskiej. Szwagier Stefana Łukaszewskiego.

Ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskując dyplom lekarski.

Należał do Związku Strzeleckiego.

W niepodległej Polsce podjął służbę w Wojsku Polskim. Brał udział w wojnie z Rosją bolszewicką 1919–1920. Po wojnie przeniesiony do rezerwy. Zweryfikowany jako por. rez. lek. z 1 czerwca 1919 r. Pracował jako lekarz Kasy Chorych w Węgierskiej Górce i Żywcu.

Podczas II wojny światowej, 10 listopada 1939 r. został aresztowany przez Niemców, był więziony prawdopodobnie w Wadowicach. Uwolniony 23 listopada, powrócił do Żywca. Przez okres wojny pomagał Polakom w uniknięciu restrykcji okupanta.

Zmarł w roku 1962.

Odznaczony Medalem Niepodległości.

Źródła

J. Klistała, Martyrologium mieszkańców Żywca, Czernichowa, Gilowic, Jeleśni, Koszarawy, Lipowej, Łękawicy, Łodygowic, Milówki, Radziechowych, Rajczy, Stryszawy, Suchej, Węgierskiej Górki i innych – w latach 1939–1945. Słownik biograficzny, Bielsko-Biała 2009; „Monitor Polski” nr 27/1934; Rocznik oficerski 1923, 1924; Rocznik oficerski rezerw 1934.